موشک «فوق‌العاده زیرآبی» ایران چیست؟ / فناوری پنهان ایران در زیر دریا چیست؟

موشک فوق‌العاده زیرآبی ایران به عنوان یکی از ناشناخته‌ترین توانمندی‌های دریایی کشور مطرح شده است؛ سلاحی که به گفته برخی منابع نظامی می‌تواند با سرعت بسیار بالا در زیر آب حرکت کند و نقش مهمی در تقویت بازدارندگی دریایی داشته باشد.

بر اساس اظهارات یکی از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، این تسلیحات قادرند با سرعتی در حدود ۱۰۰ متر بر ثانیه در زیر آب حرکت کنند؛ قابلیتی که گفته می‌شود تنها در اختیار تعداد محدودی از کشورهای جهان قرار دارد.

فناوری پشت موشک زیرآبی ایران

طبق اطلاعات منتشرشده، آنچه از آن با عنوان «موشک زیرآبی» یاد می‌شود در واقع به خانواده‌ای از اژدرهای بسیار پرسرعت تعلق دارد. این اژدرها از فناوری پیشرفته‌ای به نام کاویتاسیون فوق‌سریع استفاده می‌کنند.

در این فناوری با ایجاد یک حباب گازی بزرگ در اطراف بدنه اژدر، تماس مستقیم آن با آب کاهش پیدا می‌کند. در نتیجه اصطکاک به شدت کم شده و اژدر می‌تواند با سرعتی بسیار بیشتر از اژدرهای معمولی حرکت کند.

ریشه این فناوری در جهان

ریشه این فناوری به توسعه اژدر مشهور VA-111 Shkval در اتحاد جماهیر شوروی سابق بازمی‌گردد. این اژدر در دهه‌های گذشته به عنوان نخستین اژدر عملیاتی فوق‌سریع شناخته شد و توجه بسیاری از کشورها را به خود جلب کرد.

ایران نیز با تکیه بر توسعه بومی و مهندسی معکوس، نمونه‌هایی از این نوع تسلیحات را در اختیار دارد که در ادبیات نظامی از آن‌ها با عنوان اژدرهای پرسرعت زیرآبی یاد می‌شود.

نقش در بازدارندگی دریایی

کاربرد اصلی این نوع تسلیحات افزایش قدرت بازدارندگی در برابر اهداف دریایی بزرگ مانند ناوهای جنگی است. سرعت بسیار بالای این اژدرها باعث می‌شود زمان واکنش سامانه‌های دفاعی به شدت کاهش یابد.

به همین دلیل کارشناسان نظامی معتقدند چنین سلاح‌هایی می‌توانند در صورت استفاده عملیاتی، نقش مهمی در تغییر توازن قدرت در نبردهای دریایی ایفا کنند.

در مجموع، موشک یا اژدر فوق‌سریع زیرآبی ایران یکی از فناوری‌های کمتر شناخته‌شده در حوزه تسلیحات دریایی محسوب می‌شود که هنوز بسیاری از جزئیات فنی آن به صورت رسمی منتشر نشده است.